Bu kitaptaki şiirler, düşünsel ve poetik bir arayış halini imliyor. Bu uğurda yapılan yolculuk ve varılan duraklar, çoğu şiirde belirgin bir örüntüyle şekillenmiş. Şiirlerin kimi yalın, kimi coşkulu bir anlatıma sahip. Son bölümde ise ironik bir dil tercih edilmiş. Kitapta esrik haller ve muhayyel döngüye karşı müteyakkız bir ruh var. Şiirsel duyuşun kendini daha çok bu şekilde belli ettiği görülüyor. Apaçık olan, her an her yerde lakin görmek eylemi buna rağmen muhtemel planda. Şiirlere anlam taşıyan ve poetik kıvam kazandıran asıl eşik burası. Apaçık’ta hem şiirin sınırlarını hem de mesafesizliğini aynı anda görmek mümkün.









