Okumak özgürlüğe uçmaksa

Okumak özgürlüğe uçmaksa,
Yazmak dalmaktır belki de.
Ellerinle açarsın önünü,
Ayaklarını çırparsın ilerlemek için.
Kimi zaman yutsan bile suyu
Tatlıdır bir göl gibi, hissetmezsin.
Kimi zaman, boyunu aşar su
Ayaklarının üstünde durduğunda yere basamazsın.
Korkarsın dalmaya, emin olamazsın.
Daldığında çıkamama korkusu vardır.
Dalışın zorluğundan dolayı,
debelenmekten çekinirsin
Debelendikçe batıp, yukarı çıkamamaktan.
Toparlayamamaktan bir daha…
Kimi zaman dalışın yorar seni.
Bir oksijen ister vücudun.
Azalır direncin,
Parmakların geri geri gider.
Dışarı çıkar, gökyüzünü seyrederek devam edersin yazına.
Anlatması zor gelen şeylerin yanına
Bir iki çiçek kondurursun.
Rahatlarsın böylece.
Kimi zaman çok tuzlu olur su.
Ne kadar dalmak istesen de, zorlar seni
Su üstünde yaz der belki sana
Çok fazla dalma, dokunma suya sabuna.
Kimi zamansa daldığında 
Farkedemezsin dalgınlığından
Su mudur daha tuzlu olan, gözyaşların mı?
Suya dalarken, dalıyorum dersin.
Bazen bir tebessüm belirir çehrende
Bazen de yanaklarından aşağı süzülen
Tuzlu su misali yakan damlalar vardır.
Sakalının bittiği yerde birleştiği an damlalar,
Tüylerin ürperir ve 
oksijenin alarm verir
Şimdi ya çıkman gerekir sudan
Ya da rahatlamak için 
yukarılarda ayak çırpman.