Büyüdük Küçüldü Sözlerimiz

Söz dağlarında heyelan oldu, kaldık buralarda,

Dil ateşten seyelan oldu, yandık bu dağlarda.

Dönemiyorum, geçmişim şaşalı kaldı benim,

Diyemiyorum, geleceğim umuttandır benim.

Büyüdük, küçüldü sözlerimiz,

Üzüldük, yaşlandı gözlerimiz.

İlkbahar’da yapraklar dökülür bu devranda,

Sonbahar’da açar çiçekler korunan kurganda.

Ney’im, buhran dolu sesiyle derin bir gam yüklüdür,

Bu sesler doğduğum günden beri ölesiye ünlüdür.

Yaşadık, daraldı düşlerimiz,

Yaşlandık, dürüldü güneşimiz.

Andıklarımız ve anladıklarımız başka ağyarda,

Sancımızın buyruklarını dinliyoruz bu diyarda.

Sesler uzaklardan gelir, biz sözleri arıyoruz,

Sonsuzluğun şarkısında sonlu her şeyi harcıyoruz.

Taşıdık, çürüdü emanetimiz,

Taşlandık, yürüdü şöhretimiz.

Uyku tutmaz gözlerimizi, kaldık bu bîdarda,

Bakışlar kaçamaz artık, hep aynı didarda.

Bu ezanlar heyecan makamımızı diri tutuyor değil,

Şimdi kul olanlara değil, kulluk makamında eğil.

Küçüktük, büyüktü sözlerimiz,

Büyüdük, küçüldü sözlerimiz.