Ne Kadar İhtimam Gösteriyoruz?

“Ben kendi işimi yapıyorum, sen kendi işini. Bu dünyaya senin beklentilerini karşılamaya gelmedim. Sen de bu dünyaya benim beklentilerime göre yaşamak zorun da değilsin. Sen sensin. Bende benim. Şans eseri birbirimizi bulursak, bu güzel.. Bulamazsak dert değil”.  (Gestalt duası)

Ben merkezli bir hayatın içerisinde yaşamaya çalışan zihinlerin bencil olmamaları ya da bencil davranmamaları söz konusu bile olamaz. Galiba Gestalt’in yaptığı dua bu çağda karşılığını buldu.

Herkesin kendine yeteceği, kendini hep öncelemesi gerektiği; kendi çıkarlarını herkesin çıkarının üstünde tutması gerektiği, bir düşünce dünyası inşa ediliyor. Öyle ki hayatın merkezine sadece kendi benliğini koyup onun için gerekeni gözünü kırpmadan yapabiliyor. Bencil tarafını öyle bir besliyor; öyle bir devleştiriyor ki; kendi dışındakilere bir fedakârlık gerektiğinde, bütün benliği sarsılıyor. Kırılgan, alıngan, tahammülü az ve dirençsiz bir birey oluveriyor.