Kekemelik Zihinde ve Kalptedir

Bir kekemeliktir gidiyor, Dillerimiz mi kekeme yoksa akıl-fikirlerimiz mi? Yoksa ikisi mi? Bizce ikisi birbiriyle ilintili. Kekemelik derken, bir şeyler ‘der gibi’ vapıp dememek, diyecekmiş gibi ümitlendirmek ama ‘diyemeyip’ hakikatin arkasında-çevresinde dolanıp bir türlü diyememeyi kastediyoruz… Konuşmada kekelemek… Alay etmek yok… Fakat kimi türü yüzümüzde hafif bir tebessüm bile bırakırken; fikir adamı için durum aynı mı ya! Doğruyu doğru bildiği gibi konuşamamak, sözü döndürmek, döndürmek, döndürmek… Sözcüklerin başını döndürmek… hatta dinleyenlerin de başını döndürürp bir türlü zihnini netleştirememek, hatta daha da döndürmek/karıştırmak. Fikirde kekelemek sanırız net ve yetkin olamamakla; kendini kekeme kılacak denli korkak ve kaybedecek epev bir şeyi olmakla ilgili bir Şev olsa gerek… Korku ve hedefte ‘bilincin yanılsaması’ ve ‘itaatte yön kaybıyla’ ilgili… Maslahat gözetmek, daha zorla karşılaşmayı...