Kiraz meyvesidir tüm çocuklar şiirlerde
Salınır.
Babası, sert gövdeli, iri ve gölgeli bir kiraz ağacı…
Sert gövdeli dediysem
Üzerinde karıncalar bile güvenlidir.
Anne sofranın gül motifi…
Aynada taralı saç,
Kurdele…
Anne, ekmeği avuçlayan
Bilek.
Yapraklı pazende biten…
Yankısız övüntülerde yenilmelerin
Yolların elinde rengârenk görüngüler.
Eskil korkulardan geçmekte küçüklüğün
ve savunmasız izlerde didinmeler.
Geçici siluetlerden dörtnala uzaklaşıp.
Kaybolup bitik sevinçlerde;
gölgesinde hatıranın.
Sessizliğin bölünüşünde saatlerin
an’larla izler
alışkanlıkları.
Okumak özgürlüğe uçmaksa,
Yazmak dalmaktır belki de.
Ellerinle açarsın önünü,
Ayaklarını çırparsın ilerlemek için.
Kimi zaman yutsan bile suyu
Tatlıdır bir göl gibi, hissetmezsin.
Kimi zaman, boyunu aşar su
Ayaklarının üstünde durduğunda yere basamazsın.
Ayna ayna
Söyle bana.
Benim en çok sevdiğim rengi.
Var mı bilmediğim bir çiçek
Görmediğim bir gök
Düşümde.
Annemin gözünde
Saçımı tararsın.
Babamın cebinde aynasın.
Güneşe kim odun taşır
Baba.
Anne evde dolaşan bir ses ise de
Baba kapıdır.
Aynı saatte, kilidi dönen.
Anne yeryüzüne yağmurdur, iner.
Baba ağaçtır.
Kökleriyle övünür meyveler.
Tez kızarır.
Tatlanır.
Sevdiğim bir kuş
Masala başlamaktır.
Ve mevsim de
bir kuştur.
Göç ederler içimde,
İçim hangi ülkedir?
Dilimi bilir misiniz?
.
Gözlerimin ve saçımın rengi
Beni tanımanıza yeter mi?
.
Annem beni anlatır çoğu zaman.
Uçan köpeğim uçmayı unutur.
Yerini arar, yerinde durmak için.
Geçmişlerini değiştirmek isteyen Sanma ki sadece günahkârlardır. Kalplerin de Filistin gibi en kötü Zulüm gördükleri tarihler vardırAç ki içerdeki gözlerini, göresin Onca mazlumun düşüşünü yuvasından Kapat ki dışardaki kirli gözlerini Ayrılmayasın yüce ahlak davasından Yaşıyorken ölüm kuyusuna düşen Sanma ki vücudu hastalananlardır Ölümü unutup servete üşüşen Dertlenmek hak iken dertsiz kalanlardır Düş ki Yusuf’un imtihan …
DahaEvimizin zili kuştur, öter. Annem erkenden uyanır. Sofrada çaydanlıkla gözgöze gelirim. Evde köşem var. Beni kimsecikler bulamaz orada. Hem görünürüm Hem de yalnızlığımı yakalarım.Babam eve kışı, yazı Bütün mevsimleri getirir. Evcilik oynamamı ister ev. Ev içinde ev… Mutluluk nedir diye sorsanız çocuklara Eve dönmek derler. Okuldan, Parktan, Misafirlikten… Eve dönünce oyuncak fare Sadece çocukla konuşur. …
Dahaiflasımı saatlere öteledim
yarım gecemde ziyan basılacak birkaç evren sendeler
boşluğun takibi zor yolculuk
bir yanım sahip olduğu hayattan kor
gökkuşağı bedel
çantada yön
penceremde karga
metropol saklı gözlerinde
bu döngü vakit kaybı ve epeyce zor