“Çün Okudun Bilmezsin Ha Bir Kuru Emektir”

 

“Senin asrında yaşamadığım için üzgünüm ey Muhammed! Öğreteni ve neşredeni olduğun bu kitap, senin sözlerin değildir. Bunun Allah’tan geldiğini inkâr etmek, mevcut ilimlerin yanlışlığını ileri sürmek kadar gülünçtür. Bunun için insanlık, senin gibi seçilmiş bir kudreti bir defa görmüş, bundan sonra göremeyecektir. Ben huzuru muhabbetinde kemal-i hürmetle eğilirim.” Otto Von Bismarck.

Kur’an’ın hayat kitabı olduğunu, O’nu ömrüm boyunca okumam gerektiğini küçük yaşlarda öğrettiler bana. Ortaokulda öğrendim Kur’an okumasını. Lisede bazı sureleri ezberlemek zorunda kaldım. Yedi yıl boyunca bir “ders” olarak okuduğum Kur’an’ı, maalesef anlamaya yönelik özel bir çabam olmadı. Çünkü müfredat buna uygun değildi. Kur’an’ın ne söylediğine dair merakım liseden mezun olduktan sonra başladı. Babamın: “Bunca yıl boşuna mı okudun, imam olsana!” sözü nedense içimde hep; “Bunca yıl boşuna mı okudun, iman etsene!” sözüne dönüştü.