Dinlerde Tövbe

Tarihten günümüze dinlerin hemen hepsi mensuplarına belirli birtakım inanışlar ve bu inanışlarla ilişkili olarak yapılması veya kaçınılması gereken davranışlar telkin etmekte ve bunları nihai kurtuluşu için gerekli görmektedir. Ancak insanlar zaman zaman, dinlerinin telkin ettiği öğretileri sürdürme, özellikle de bu öğretiler çerçevesinde uymaları gereken bazı davranışlara riayet etme hususunda ihlaller yapmakta, inançlarının telkin ettiği emir ve yasakları çiğnemektedirler. Bu ihlaller ile onlar, inandıkları yüce varlığı (yahut varlıkları) gücendirerek öfkesini celp etmekte ve bu suretle dünyevi birtakım sıkıntılara uğramanın yanında nihai kurtuluşlarını da zora sokmaktadırlar. Buna rağmen dinlerin önemli bir kısmı mensuplarının işlediği bu yanlışlar sebebiyle onları kendi haline bırakarak dinden ve dini hayattan tamamen uzaklaşmalarına izin vermemekte ve onları, bu davranışlarını terk ederek hatalarını telâfi edecek şeyler yapmaya, İslami terminolojideki karşılığıyla tövbe etmeye ve günahlarına kefaret olacak birtakım davranışları sergilemeye davet etmektedir. Bu husus, özellikle Yahudilik, Hıristiyanlık ve Zerdüştilik (Parsilik) gibi tek tanrıcı dinler açısından büyük önem taşımaktadır.