Şiir

vaziyet

başlamaya hasretli dilim

ötelerden belletilene köprüsün

çaktın kibriti lazım değil ruh

elinde eksik tarif

önünde müşkül bir yol

kalbimin ortasından dilimin ucuna kıvranan

geldiğin gibi olmuyorsun hiç

senden değil bu elbet

rahat ol

şamar oğlanı zaman

çizgilerden dalgaya yol alışında cezbe

hani bentlere damarlı bileklerle tokmak

deyişindeki o ergenlik

kükreyen suskunluk

senin suçun yok bunda

her şeyi yapan ahir zaman

çağa fısıldamak için

mirasınla meydandasın işte

ilanlarda yazan eşsiz düello

şakırdayan sahte madalyalar

kalakalmışsın orta yerde        

şahadet parmağında çatlak

diyorsun çıksa şimdi bir hamza

okusa bilal bir ezan

ilmin kapısı zaten ali

çözülse bütün düğümler

bir rahat etse Allah’tan

şu ölü toprağı serpilenler

olmaz büründüğün yabancı esvap

ağzını tıkayan ferman

böyle kiralık düşlerle

sabah akşam içtihad kapısı önünde

deyip durduğumuz değil mi sen söyle

açıl susam açıl

çağın haramisi misin

nerede toprağını depreştiren

can suyu akıtacak gözler

ekinleri göğerten dalları yeşerten

o hikâyeler ki sonu güzel biten

kahramanı filan değilsin sen

gerçek dosta acı söze merhaba

çok uzaklarda umut için bismillah

adanmışlara söz değmez

en hasından şiir yetmez

lakin neylesin şiir

say meramı vaziyet namına