Yılmadan yap,
fırsatı kaçıracağın için değil,
önünde yılgınlık göstereceğin her kimsenin
bir zorba veya zorba adayı olması yüzünden.
Yılma ki sıcaktan kavrulana gölgen, suda boğulana elin erişsin.
Önce yap, Sonra açıklarsın.
Bilgece yap.
Yani koruyarak, yani için titreyerek, yani yıkılmasın diye.
Tutkuyla yap.
Sana verilen yaşama gücünü kullan.
Yılmadan, bilgece ve tutkuyla.
Önce yap, sonra açıklarsın.
İsmet Özel
Yılmak da neyin nesi?
Yoksa inancını yitirmek mi?
Yorulmak her neyse de; yılmak, o güne dek hiç inanmadıklarının önünde boyun eğmek mi?
Yılmak mı! İçinden geçtiğin hayatın, imtihan sorularının zorluğuyla başetmeye çalışmak değil de soruları beğenmemek mi!?
Yılmaz bir inançla yolda olmak… Yılmaz bir şevkle, heyecanla… Herşeyin tıkandığı yerde, gözden geçirerek, yeniden…
İnatla demiyorum ama yılmaz bir kararlılıkla…
Bilgece ve tutkuyla, hikmetle ve heyecanla yolda olmalı; yoldan ümid kesmemeli insan.
Zira ‘İnsanı yol eğitir!’ diyordu bir düşünür.
Sorarak, sorgulayarak, gözden geçirerek her şeyi…
