…O ki ölümü ve hayatı yarattı…
Mülk, 2.
Onların hiçbir kalıntısını görüyor musun?
Hâkka, 8.
Ölüm, öncesini konuşabilenler için anlamlı. Ve sonrasını sezebilenler için…
İbrahim’i düşün! Musa’yı düşün!
Uzunca bir yaşam ama geride kalansa bir kaçar ayet…
Ve diğerlerini…
Peki neden?
Uzunca bir ömürden anlatılan neden sadece birkaç sahne, birkaç fragman?
Firavun’un sarayında çocukluğu nasıl geçti, dönemin firavunuyla arası nasıldı, o arada kardeşi Harun neredeydi, birbirlerinden haberdarlar mıydı, Mısır’dan çıktıktan sonra on yıl ne yaptı, nasıl geçti günleri? ve hatta Musa nerede, ne şekilde öldü? ‘Herkese inen son kitap’ta karşılığını bulamayacağımız onlarca soru… Allah’ın kulu ve Rasulü’nün ölümü, bir öykü gibi, okuyup dinleyenleri hüzne ve gözyaşlarına boğan bir mizansen olarak anlatılamaz mıydı?
İsrailoğulları anlatılarında birçok masal, efsane ve tahkiye varken; ‘herkese inen son kitap’ta niçin birkaç sahnede anlatılmakla yetiniliyor peki?
