bir hakikati anlamaya ve o hakikatin adamı olmaya,

bir tohum gibi hakikati saçmaya,

gövermesi için duaya durmaya ve tohumu sulamaya,

gözüne uyku girmemecesine ümitle bakmaya,

adanmalı insan…

fikre neşter atmaya,

biraz da kanırtmaya,

doğru bilinen yanlışları kaldırıp atmaya,

sorunun gözünün içine bakmaya ve çözüm aramaya, bulmaya,

bir putu kırmaya,

adamalı insan ömrünü…

Doğru yalındır, yalınlıktadır. Karmaşıkta arama onu!

Karmaşık tüm düşünceleri, soruları ve sorunları, okuyup, anlayıp, dinleyip hakikatin yalın cümlelerine neden dökemez insan!

Peygamberler veya peygamberâne kelam eden bilgeler tüm karmaşayı en sade biçimde davetine dönüştürebilenler değiller midir ya!

Bireysel ve sosyal yaşantımızı ve düşünsel dünyamızı billurlaştıracak ey hakikat nerdesin!

Sizin, kendinizi adadığınız hayat, gaye, izini sürdüğünüz soru ve sorunlar nelerdir, düşünmeye var mısınız?

Adamak veya adanmak ölmek değil; dirilmektir. Nefsi hebâ etmek değil; kıymetini bilmektir. Kıymetini görebilmektir.

Nurettin Özcan bu sayıdaki yazısında der ki: “Ağlama Angelita, bu akşam sana bir ev satın alacağım ya da yasımı tutacaksın.” Bir boğa güreşçisinin, uğruna bütün hayatını gözden çıkarabildiği inancındaki o derinliğe imrenmemek mümkün müdür? Bu inancın duruluğu El Cordobes’i bir efsane yaptı. Bizim ise bedenlerimiz çürüyor… Çünkü izzetimizin kaynağını unutup tutkunu olduğumuz sıradan nimetlerin altında eziliyoruz ve bu manzara içinde efendi olabilmemiz de gittikçe zorlaşıyor.

Tüm yazarlarımıza teşekkür ediyor; sizi, tetkik ve tefekkür âleminizdeki seyirle baş başa bırakıyoruz.

Hoşunuza gidebilir…

Bir Üst Eylem Olarak ADANMA : Temmuz-Ağustos 2019 | Sayı 191